Ojciec Grek i jego syn z Polski (pół-Grek), obaj na życiowym zakręcie, spotykają się po latach w Atenach, by po śmierci byłej żony i matki sprzedać rodzinne mieszkanie w Wałbrzychu. Choć łączy ich wspólna strata, dzielą ich temperamenty, języki i niewypowiedziane pretensje, które często rozbraja nieoczekiwany humor, ironia i szorstka męska czułość. Zmuszeni okolicznościami odbywają wspólną podróż starym Polonezem do Polski, śladami ucieczki Greków przed wojną domową w 1949 roku. Podróżując przez Europę, w cieniu współczesnych migracji, próbują nadrobić stracony czas, ucząc się być razem na nowo: czasem niezgrabnie, czasem śmiesznie, częściej boleśnie. Dla syna to spóźniona lekcja męskiej odwagi i historii greckiej emigracji w Polsce, dla ojca - lekcja odpowiedzialności, pokory i bliskości, na którą nigdy wcześniej nie potrafił sobie pozwolić.